Sub tuum præsidium

Sub tuum præsidium

800 lat modlitwy

Drewniana rzeźba Matki Bożej Henrykowskiej umieszczona we wnęce nad tabernakulum ołtarza głównego — w miejscu zwanym „niebem”, czyli przestrzenią nad tabernakulum, przeznaczoną do adoracji Najświętszego Sakramentu wystawianego w monstrancji Drzewo Jessego.
Sama figurka, wcześniej czczona jako NMP Królowa Świata, jest eksponowana w ołtarzu głównym od 2024 roku. Wcześniej znajdowała się w ołtarzu kaplicy Trójcy Świętej, a po koronacji w 1953 roku — w ołtarzu św. Bernarda.
Jest również czczona jako Matka Języka Polskiego — ponieważ w klasztorze powstała Księga henrykowska, zawierająca najstarsze znane zdanie zapisane po polsku.

Tekst, z którego pochodzi fragment

Sub tuum praesidium confugimus,
Sancta Dei Genetrix;
nostras deprecationes ne despicias in necessitatibus nostris,
sed a periculis cunctis libera nos semper,
Virgo gloriosa et benedicta.

Pod Twoją obronę uciekamy się,
Święta Boża Rodzicielko,
naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych,
ale od wszelkich niebezpieczeństw zachowaj nas zawsze,
Panno chwalebna i błogosławiona.

Konteksty tekstu

Jest to jedna z najstarszych modlitw maryjnych, której pierwotny tekst w języku greckim znajduje się na pochodzącym z III wieku papirusie, odkrytym w 1917 roku w Egipcie. Papirus przechowywany jest w Bibliotece Johna Rylandsa Uniwersytetu w Manchesterze jako P470.
W tekście pojawia się słowo Theotokos — „Boża Rodzicielka”, tytuł, który został uznany podczas Soboru w Efezie w 431 roku, na podstawie nauczania św. Cyryla Aleksandryjskiego. Wyjaśniał on nie tyle rolę Maryi, ile tajemnicę Wcielenia Syna Bożego:

„Nie urodził się najpierw ze świętej Dziewicy zwykły człowiek, w którego by potem wstąpiło Słowo, lecz już w łonie matki Logos zjednoczył się z ciałem i poddał się narodzinom cielesnym, przyjmując jako własne narodziny swego ciała.”

Linki